Veerkracht Carnisse is een project van Creatief Beheer. Ik weet niet wat ze nog meer doen dan filmpjes maken, maar filmpjes maken ze. Laatst liep ik met Wilma (microfoon) en Stefan (camera) door de wijk en we spraken over groen en vogels.
De aalbes wordt duur betaald
natuur
|
19 Juli 2011 | 21:56:08
Slecht nieuws van het vogelfront. Lang heb ik getwijfeld of
ik deze blunder wereldkundig zou maken. De schaamte is groot. Maar het moet,
opdat ook anderen van de fout kunnen leren. De foto zegt het al, ik drapeerde
een net om de aalbes om te voorkomen dat de vogels de oogst zouden opeten. Deze
merelvrouw werd het slachtoffer van mijn gierigheid. Zij kwam op de rode besjes
af, raakte verstrikt in het net en hing zichzelf op. Tragisch. Misschien had ze
wel een nest jongen te voeden en liggen die nu verhongerd en door maden uitgevreten
in hun nestje. En dan de merelman, weduwnaar. Zal hij nog een nest bouwen dit
jaar met een nieuwe ega? Niemand weet het. En wat heb ik met al die treurnis gewonnen?
Niet meer dan een handje vol aalbessen, met een nare bijsmaak.
Vogelbescherming Nederland (VBN) is normaal gesproken een
klup die zich op de achtergrond houdt en vooral door middel van lobbywerk,
vrijwilligers en concreet beschermingswerk opkomt voor de vogels. Maar
kennelijk is in Zeist de ongerustheid over kabinetsplannen zo toegeslagen, dat
ze actie gaan voeren. Nogal on-VBN maar terecht. Klik op de onderstaande link
en teken. Dat is het minste wat je kunt doen, naast vetbollen ophangen, je
houten schutting vervangen door een haag, het tafelkleed buiten uitkloppen,
biologische producten kopen, de kachel lager zetten, vaker met de trein gaan,
een groene stem uitbrengen, korter douchen, spaarlampen indraaien, duurzaam
beleggen, nog meer goede doelen steunen, je buren groeten, dichter bij je werk
gaan wonen, je huisje in Frankrijk verkopen, een geveltuintje aanleggen (nog
iets vergeten?)
Vanmiddag om drie uur had ik een afspraak in de Tholenstraat
Pendrecht. Met twee buurtbewoners, een ambtenaar en een journalist zouden we
enkele groene ingrepen van dichtbij bekijken. De journalist gaat er een stukje over
schrijven voor Charlois Magazine. Een eerder stukje dat door een andere
journalist werd geschreven heeft de drukpers nooit gehaald. De bedoeling van de
hele operatie is inwoners van Charlois te laten zien dat de deelgemeente aan de
protesten van bewoners tegen het omvormen van heestervakken tot vlakgras gehoor
heeft gegeven. Althans, gedeeltelijk.
Ambtenaar Peerdeman nam ons mee naar enkele voorbeelden waar
heestersvakken zijn gered van de ondergang. De reddingsoperaties gebeurde telkens in samenspraak
en soms ook in samenwerking met bewoners. Enkele bewoners van de Tholenstraat
kwamen eerst in verzet tegen het rooien van heesters, toen kwamen ze in gesprek
met de deelgemeente en nu hebben ze samen een plan uitgewerkt waarin de gemeente
heesters terugplaatst en bewoners deels het onderhoud voor hun rekening nemen. In een
ander voorbeeld (Arendsweg) worden enkele heestervakken herbeplant met
eenvoudiger te onderhouden heesters. Bewoners blij, vogels blij, gemeente
goedkoper uit, ook blij.
De voorbeelden laten zien dat er vogelvriendelijke
alternatieven zijn voor vlakgras. De voorbeelden laten ook zien hoe belangrijk
het is aan de bel te trekken als de gemeente een hovenier struiken uit de grond
laat trekken. Waar bewoners zwijgen, kan de gemeente rooien.
Het bewonersprotest heeft het dagelijks bestuur maar ook de
deelgemeente raad wakker geschud. De raad heeft per motie aan het dagelijks bestuur
gevraagd te komen met een meerjaren visie op groen. Een groenvisie voor Charlois!
Dat klinkt veelbelovend maar het betekent ook dat er werk aan de winkel is. Nu moeten
de groene burgers voor input zorgen. Bijvoorbeeld met ideeen uit het boek Stadsvogels niet alleen goed voor vogels maar ook voor een bredere kijk op groen.
Moet ik een mediatraining volgen?
rotterdam
|
17 September 2010 | 21:55:50
Laatst zat ik in een uitzending van Rijnmond -live dat een
radiouitzending maakte over het Zuiderpark. Mijn bijdrage was uiteindelijk
minimaal. Op de valreep van het 8 uur journaal kon ik nog wat zeggen over het
belang van groen voor vogels, maar er was te weinig tijd voor een gesprek.
Eerder in het programma was ik al aangekondigd als "amateur bioloog". Hoe ze daar bijkwamen.... In ieder geval moesten ze een aangekondigde gast wel nog even aan het woord laten. Maar de tijd was eigenlijk op. Net voordat
ik aan de beurt was zei de presentatrice tegen de regisseur in haar koptelefoon:
“Ik moet nog wat met die vogelman.” Het tempo van de uitzending werd
opgeschroefd. Nog in het slotakkoord van de muzikale ambtenaar, ook live, vroeg
ze me: “Welke vogels komen er voor in het Zuiderpark?” Inkoppertje zou je denken.
Maar ik kon de druk van de gehaaste presentatrice en de openstaande microfoons eigenlijk niet aan. Live media zijn nu eenmaal niet mijn sterkste punt. Eerder in de uitzending, toen ik ook even iets mocht zeggen, beledigde per
ongeluk nog mijn moeder, door haar te vergelijken met ‘blonde Greetjes’ (werktitel!)
van Versluis en Uytttenbroek (sorry Mam). Het ter plekke goedmaken van deze
uitglijder kostte me de helft van mijn spreektijd. “En nu weer live muziek van….”
De ervaringen met Charlois Magazine en nu met Rijnmond –live,
verleiden tot een vergelijking tussen, wat wordt genoemd, oude en nieuwe media.
Het blogje waar ik nu op schrijf stelt me in staat om geheel in eigen stijl en
tempo, zonder tegenspraak of onverwachte vragen mijn punt te maken, terwijl ik
in een magazine of radioprogramma gedwongen ben me te schikken in het format
dat de journalist of radioproducer heeft bedacht.
Moet ik dan een mediatraining volgen?
Presentatrice: “Welke vogels komen er voor in het Zuiderpark?”
VoZ - live: Ja, eh… een heleboel…..
VoZ –blog: ik hou de vogelstand in het Zuiderpark niet bij,
maar waar ik altijd heel blij van word als ik in het park ben zijn tjurpende staartmeesjes
en de groene specht. Telkens als ik een groene specht zie waan ik me even in
een tropisch landschap. Regenwoud groen met scharlaken rood… en dat gewoon in
Rotterdam Zuid. Echt geweldig.
Epiloog: vanmiddag zag ik ze weer de groene spechten. Ze vlogen voor me op terwijl ik fietsend een aanloopje nam voor een bruggetje. Heerlijk.
Dag Irene,
Deelgemeente Charlois moet bezuinigen op het groenonderhoud en maakt van drie hectare heestervakken vlakgras. Bewoners niet blij, want slecht geïnformeerd en gehecht aan groene woonkwaliteit. Jij mag daar als free lance communicatieadviseur een stukje over schrijven in Charlois Magazine. Je vraagt daarvoor Vogels op Zuid en andere bewoners om reactie en toelichting. Ik heb dat gedaan door aantal vragen die je had over de relatie groen en vogels te beantwoorden. Fijn dat je me het concept nog even hebt laten lezen op feitelijke onjuistheden.
Bijgaand stuur ik je het stuk ‘Groen in Charlois’ retour met een kleine wijziging (wijzigingen bijhouden: aan). Technisch heb ik op het stuk niets op aan te merken, maar het moet me van het hart dat ik het een bloedeloos stuk vind. Ik snap dat je voor de gemeente werkt, en dat het gemeentebeleid ‘beter uitgelegd’ moet worden. Maar het totaal ontbreken van visie en ambitie in het stuk vind ik echt teleurstellend. Bestuurder Goverde, die alle ruimte krijgt om zijn argumenten te etaleren (het beleid uitlegt), laveert als behendig langs alle bezwaren, geholpen door een al net zo behendige copywriter. Kool en geit worden keurig gespaard. And so it goes.
Fijn dat Vogels op Zuid mag figureren in deze driestuiveropera, maar ik voel me toch flink gepiepeld. Immers, je hebt me niet om inhoudelijke redenen om een toelichting gevraagd, de argumenten had ik keurig schriftelijk bij de raadstafel ingeleverd. Nee, je hebt alleen maar een meninkje nodig om bestuurder Goverde aan het woord te kunnen laten. Het onderwerp groen boeit Goverde voor geen meter. Hij is een beroepsbestuurder en moet problemen oplossen, begrotingen kloppend maken en immer boze bewoners sussen. Het is geen visionair maar eerder een middle-manager, een sergeant. Ik, op mijn beurt, ben natuurlijk naïef, ik geloofde in de oprechte belangstelling van de gemeente, althans van Charlois Magazine, voor groen in Charlois, een beter leefklimaat voor mens en natuur in de wijk. Dom, dom, dom. On-top-of-that liet je ook nog een fotograaf opdraven om de lezer te laten zien dat het echte mensen zijn die aan het woord komen. And so it goes.
Beste Irene, ik denk niet dat ik jou dit allemaal kan kwalijk nemen. Ik was er zelf bij, en ik had je moeten bellen om te onderhandelen over de bijdrage van Vogels op Zuid aan het stuk. Maar ik ben zo teleurgesteld in de werkelijke interesse voor het onderwerp, dat ik het ook de boodschapper verwijt zich veel te slaafs naar de opdrachtgever te richten. Je had een duidelijker groene insteek mogen kiezen, en die argumenten beter kunnen uitdiepen. Maar ja, je bent tekstschrijver geen journalist van een kwaliteitskrant. En ik ben geen actievoerder maar wannabee. And so it goes.
Met vriendelijke groet,
Cas Barendregt
ps ik zet dit briefje ook op de blog van Vogels op Zuid.
Geen politiek maar wat klein huiselijk geluk. De jonge
koolmezen hebben het nest verlaten. Een koolmezen paartje broedde in de
gierzwaluwkast die op het balkon stond te niksen. De afgelopen weken zag ik pa
en ma onafgebroken heen en weer vliegen. Wat een drukte, wat een stress. Overal
zag ik ze voedsel zoeken. In het hemelvaart weekend zijn ze gevlogen (ten
minste, daar ga ik vanuit). Toen ik zondagavond de tent over het balkonhek te
drogen hing, luisterde ik of ik ze hoorde. Nee. Ik haalde mijn hand in een
zwaaibeweging voor de opening langs om te controleren of kleine vogels zouden
reageren. Niets. In plaats daarvan sprongen een stel zwarte puntjes van de rand
van de invliegopening op mijn hand. Getver!! Vlooien!! (de foto boven is van een uurtje later, nieuwe vlooien zitten klaar om te springen)
Toen wist ik het. Geen vogelleven meer in de nestkast. De Dracula’s
hebben geen eten meer en wachten op de drempel op vers bloed. Diezelfde avond nog zocht ik een antivlooien
spuitbus en gaf een krachtige psss in de nestkast.
Dit schreef ik vanochtend.
Vanavond heb ik de nestkast leeggehaald. Het eerste lijk lag
direct achter de invliegopening. Toen ik met een stokje en een kinderschepje
het nest uit de kast had getrokken en op een krant had gedeponeerd, vond ik de
andere twee lijken. Ze leken wel ingepakt in het dons van het nest en moet dus
al langer dood zijn geweest. De maden zochten schuifelend over de krant een
goed heenkomen. Ik voelde op verschillende plaatsen jeuk op komen. Alle drie de
kuikens hadden al redelijk ontwikkelde veren. Ik durf niet te zeggen hoe oud ze
waren maar ik denk al snel tien dagen. Wat een drama.
Maar ja, zo gaat dat in de stadsjungle. Niet alle vogels
zullen vliegen. Het zou heel goed kunnen dat een of twee andere jongen het wel
hebben gered en nu met pa en ma de tuinen af stropen. Bijna zeker dat er nog
een slachtoffer valt onder de klauwen van de poes. Misschien wel al het kroost.
De heggenmus stelt weinig eisen, maar op een "vlakgazon" zul je 'm nooit zien
Gisteren (10-5-2010) was dus die hoorzitting bij deelgemeente Charlois. Het ging over het vervangen van "heestervakken" door "vlakgazon". Een bezuinigingsoperatie om het jaarlijkse tekort van 3,5 ton op het groenbeheer te neutraliseren. Daarvoor gaat het aantal vierkante meters heester van 92.000 naar 60.000 (een afname van 6 à 8 voetbalvelden). Het onderhoud van een hectare heesters kost dus ongeveer 1 ton per jaar, dat van "vlakgazon" nog geen 10.000 euro. Ik moet toegeven, da's wel een verschil.
Ja, ja, de hoorzitting had een hoog boekhoudkundig karakter. Ik betrapte weinig mensen met een visie op groen, ook de kritische politici niet. Alleen SP-er Smits kreeg het woord ecologie uit zijn mond. Groenlinks had geen enkele inhoudelijke vraag. Foei! De PvdA adviseerde het dagelijks bestuur de groen jaarplannen voor Charlois vooraf te bespreken met burgerorganisaties zoals de Bomenridders en Vogels op Zuid. Verstandig. Ik vond de Bomenridders sowieso sterk, ze protesteerden niet alleen met valide argumenten, ze reikten ook een paar alternatieven aan. Daar kan Vogels op Zuid nog wat van leren.
Overigens, het valt ook niet mee ergens een visie op te hebben. De zaal zat vol mensen mensen die ergens tegen waren. Terecht, maar ook gemakkelijk. Om iets op te bouwen is veel moeilijker. Vogels op Zuid is voor vogels op zuid, maar daarmee zijn we er niet. Het gaat erom dat je op basis van een samenhangend idee je pleidooi voor vogels doet. Het begrip "ecologie" is zo'n idee. Ecologie gaat bij uitstek over de samenhang tussen verschillende aspecten van de natuur. Ik ondersteun van harte de oproep van Niels de Zwarte (bureau Stadsnatuur) in Straatgras (jrg 22, vol. 1) voor een Rotterdams ecologisch beleid, dat de stadsnatuur niet ziet als een sluitpost maar als een samenhangend systeem van flora en fauna, dat naast al het goeds dat het de mens te bieden heeft, ook waarde op zichzelf heeft. Je moet niet alleen aan bomen denken, maar ook aan de tussenlaag, de onderbegroeiing en het water.
Het ging er allemaal zeer beschaafd aan toe tijdens de hoorzitting. Geen boe-geroep, geen gescheld of gehoon en bescheiden applausjes voor de insprekers. Project Kaalslag, zoals ik maar even noem, is bij de Boergoensevliet stopgezet. Het werd mij niet duidelijk wat er met de rest van de geplande werkzaamheden gebeurt.
Verder vond ik het interessant om het verschil in presentatie te zien tussen portefeuillehouder Goverde en de verantwoordelijke ambtenaar Groeneweg (nomen est omen). De politicus laveerde ervaren tussen de klippen, hier wat toegevend, daar wat terughouden, beetje schuld bekennen en beetje beterschap beloven. Ik snap wel dat mensen politici niet vertrouwen. Niet dat Goverde per se onbetrouwbaar is, maar hij is lenig, geeft wat, neemt wat... ik heb er toch respect voor en komt uiteindelijk vrij gemakkelijk weg. De ambtenaar heeft die wendbaarheid niet. Een keurige mevrouw, die doet wat ze doen moet, drie keer zegt dat er keuzes gemaakt moeten worden maar ze alleen in management termen kan verantwoorden. Ieder zijn (heester)vak.
Vogel gevlogen in Charlois
rotterdam
|
09 Mei 2010 | 13:07:43
Aanleiding
Tijdens de raadstafel van maandag 10 mei 2010 organiseert de
Charloise deelraad een hoorzitting over de groenvoorziening in de
deelgemeente. De deelraad besloot daartoe naar aanleiding van vragen die
bewoners tijdens het vragenhalfuur van de deelraadsvergadering van 19
april stelden over het vervangen van heestervakken door gazons op
diverse plekken in de deelgemeente. Hieronder de bijdrage aan de hoorzitting door Vogels op Zuid.
Straks is de vogel gevlogen
Waarom zouden we ons druk
maken om de stadsvogels? 1) vogels dragen bij aan een plezieriger leefklimaat
in de stad; 2) het leefgebied van (beschermde) stadsvogels staat onder druk. Waar
groen verdwijnt verdwijnen ook de vogels en gaat het totale leefklimaat
achteruit. Dat is iets wat Rotterdam Zuid en in het bijzonder Charlois zich mag
aantrekken. Tot verdriet van (de) Vogels op Zuid worden onze achtertuintjes
steeds meer gedomineerd door kale, manshoge schuttingen. De traditionele
ligusterhaag verdwijnt en daarmee ook voedsel en veiligheid voor de zangvogels.
De rol van openbaar groen wordt hierdoor nog belangrijker.
De drie V’s voor stadsvogels
Wie werk wil maken van een
goed klimaat voor stadsvogels houdt rekening met de drie V’s van Voedsel,
Veiligheid en Voortplanting. Met hele basale kennis en eenvoudige ingrepen kan onze
woonomgeving aantrekkelijk worden voor een diversiteit aan zangvogels. Goed en
gevarieerd groen speelt hier een sleutelrol.
De rol van gevarieerd groen
De situatie in plaatje 1 (zie onder) is
waar Charlois steeds meer op gaat lijken: bomen en gazon, zonder mantel- en zoomvegetatie.
Ja, bomen en gazons zijn groen, maar de toegevoegde waarde voor insecten,
vlinders en dus volgens is beperkt. De vogels die profiteren van deze situatie zijn
kraaien, eksters en houtduiven. En dat zijn nu juist de vogels die op weinig
waardering van bewoners kunnen rekenen.
In plaatje 2 (zie helemaal onder) is een paar
struiken toegevoegd. Deze situatie is aantrekkelijk voor veel meer vogels,
zoals: huismus, roodborst, merel, heggenmus, zwartkop, groenling of tjiftjaf. Allemaal
soorten die (nog) in Charlois voorkomen.
Tijd voor een visie op groen
Het wordt tijd dat Charlois
een visie op groen ontwikkelt en ambitieus aan de slag gaat voor een groene en
gezonde leefomgeving. Grote delen van onze wijk ogen sleets en stenig. Wie het
zich kan permitteren vlucht naar een groenere leefomgeving. Chalois moet kiezen
voor een groener woonklimaat, zodat we straks kunnen zeggen: in Zuid fluiten de
vogels. De groene principes zijn simpel, de uitvoering niet moeilijk. Het creëren
en beheren van kwaliteitsgroen is praktisch en politiek eenvoudig. Immers, elke
politicus zal erkennen dat kwaliteitsgroen belangrijk is. Maar voor mooie
woorden en goede intenties kopen de vogels niets.
De grote goodwill campagne Beleef de Lente (BdL) van Vogelbescherming Nederland (VBN) is een succes, al jaren. Tienduizenden Nederlanders volgen de soap van broedende vogelfamilies. Op een of ander manier heeft het me nooit kunnen boeien. Het is saai en voorspelbaar. Je voelt niet de wind, de kou of het zonnetje. ’t Is een beetje nep.
Midas Dekkers is er nog uitgesprokener in. Hij werd in het blad Vogelnieuws (2009, #4) van VBN over het fenomeen geïnterviewd. Ik citeer:
“Die webcams, dat is pornografie van de schone maagd Moeder Natuur. Net als al die idioten die met enorme telelenzen door het bos zeulen. Kijk gewoon eens wat vaker uit je doppen in plaats van uit je fototoestel of je internetcamera.”
Even later in het interview slaat hij de plank mis:
“Als de mensen de natuur in trekken zijn ze eerder teleurgesteld dan gefascineerd. ‘Dit bos ziet er helemaal niet uit als op televisie.’ Nee, dank je de koekoek. Ga zelf naar buiten en laat je verrassen, in plaats van al dat spektakel te bekijken op de televisie en de computer.”
Feitelijk heeft hij misschien wel gelijk, maar hij vergeet dat BdL voor de rust in de natuur een zegen is. De vogelliefhebber hoeft niet meer naar buiten. Al die potentiële natuurverstoorders zitten dankzij BdL thuis bij de buis, ze verstoken geen benzine om naar die mooie natuur de rijden. Dat is een enorme winst voor natuur en het klimaat. En dat daarvoor de privacy van een paar vogelpaartjes wordt opgeofferd: mij best.
ps Mijn redenering gaat niet helemaal op: ’t schijnt dat vooral vrouwen naar BdL kijken en de mannen gewoon naar buiten blijven gaan. Hoe houden we de man thuis?
