vogelsopzuid.punt.nl
> in zuid begint het <

Groen in Sportdorp: liguster hagen, berk, coniferen. Nu de schutting nog laten begroeien.

Af en toe krijg ik via Vogelbescherming Nederland een aanvraag voor een tuinadvies. Dit weekend was ik bij Anne-Marie, een echte vogelfan uit Sportdorp bij het Feijnoordstadion. Haar tuintje wordt dagelijks bezocht een scala aan tuinvogels. Ze komen op het voer af dat Anne-Marie zorgvuldig aanbiedt maar ook op haar tuin die groen is en in vogelogen veilig en gevarieerd. Een geschreven tuinadvies is overbodig. Een gesprek over vogels en het plezier dat je eraan kunt beleven was meer op zijn plaats.

Anne-Marie is dol op ‘haar’ vogels, ze geeft ze nog net geen namen. Toen we na de tuininspectie met koude tenen en een natte neus naar binnen gingen slaakte een merel een alarmkreet die Annemarie beantwoordde met iets van “rustig maar mereltje”. Niet zonder humor vertelt ze dat deze zomer jaar de vogels die dagelijks op de schutting op voedertijd zaten te wachten hun poepjes bij de buren deponeerden. Sinds deze ‘klacht’ plaatst ze het voer ergens anders. Ze heeft half spijt van de nieuwe vitrage die ze heeft besteld omdat daarmee het zicht op de tuin wordt belemmerd. Maar daarom niet getreurd, ook in huis gaat de vogelliefde van Anne-Marie door. Twee valkparkieten krijsten dwars door ons gesprek en een jonge agapornis, die ze deze zomer redde van kraaiensnavels en kattenklauwen, hipte heen en weer in een kooitje. Een keer per dag mogen ze vrij vliegen. Ik zou er een doek overheen gooien.

We bespraken het verschil tussen een huismus en een heggenmus en het nut van een goede vogelgids. Aan Hans Dorrestijns avonturen heb je weinig als je wilt weten welke vreemde vogels je tuin bezoeken. Ze bracht me haar verrekijker en zo haalden we een huismus met jeuk tussen de veren de huiskamer in. Een ongewassen mannetje. Toen ik wegging verontschuldigde ze zich dat ik “voor niks” was gekomen. Maar ook voor mij is een twittergesprek op locatie een plezier.

Reacties

In hoog tempo fietste ik over de parallelweg van de 's Gravendijkwal op weg naar de Heemraadssingel. "Ik ga langs het parkje" dacht ik, en stuurde scherp naar links. Enkele seconden later zie een roodborst, bigger than life. Aan de gevel een hele zwik nestkasten. Aan de foto op het raam te zien is het een Scandinavisch model nestkast. Dat treft, want de roodborsten die we nu in onze tuin zien, komen daar waarschijnljk van daar.

Het Nederlands-Marokkaans jongetje bij de brievenbussen vertelde me dat de nestkasten er ongeveer een jaar hangen en dat er veel vogels in en uit zijn gegaan. "Om eitjes te zetten", wist hij me nog te vertellen. Ik was wel een beetje verbaasd, want het Branco van Dantzigplein (zie onder) is nogal kaal: bomen en vlakgras, ik zou daar als vogel niet willen wonen. Ik moet nog eens poolshoogte nemen in de lente.

 

Reacties

Photobucket
 
Veerkracht Carnisse is een project van Creatief Beheer. Ik weet niet wat ze nog meer doen dan filmpjes maken, maar filmpjes maken ze. Laatst liep ik met Wilma (microfoon) en Stefan (camera) door de wijk en we spraken over groen en vogels.
 
Zie hier
 
Lees meer...
 
de aalbes e nde merel
 
Slecht nieuws van het vogelfront. Lang heb ik getwijfeld of ik deze blunder wereldkundig zou maken. De schaamte is groot. Maar het moet, opdat ook anderen van de fout kunnen leren. De foto zegt het al, ik drapeerde een net om de aalbes om te voorkomen dat de vogels de oogst zouden opeten. Deze merelvrouw werd het slachtoffer van mijn gierigheid. Zij kwam op de rode besjes af, raakte verstrikt in het net en hing zichzelf op. Tragisch. Misschien had ze wel een nest jongen te voeden en liggen die nu verhongerd en door maden uitgevreten in hun nestje. En dan de merelman, weduwnaar. Zal hij nog een nest bouwen dit jaar met een nieuwe ega? Niemand weet het. En wat heb ik met al die treurnis gewonnen? Niet meer dan een handje vol aalbessen, met een nare bijsmaak.

Lees meer...   (1 reactie)


Vogelbescherming Nederland (VBN) is normaal gesproken een klup die zich op de achtergrond houdt en vooral door middel van lobbywerk, vrijwilligers en concreet beschermingswerk opkomt voor de vogels. Maar kennelijk is in Zeist de ongerustheid over kabinetsplannen zo toegeslagen, dat ze actie gaan voeren. Nogal on-VBN maar terecht. Klik op de onderstaande link en teken. Dat is het minste wat je kunt doen, naast vetbollen ophangen, je houten schutting vervangen door een haag, het tafelkleed buiten uitkloppen, biologische producten kopen, de kachel lager zetten, vaker met de trein gaan, een groene stem uitbrengen, korter douchen, spaarlampen indraaien, duurzaam beleggen, nog meer goede doelen steunen, je buren groeten, dichter bij je werk gaan wonen, je huisje in Frankrijk verkopen, een geveltuintje aanleggen (nog iets vergeten?)


http://www.fluitditkabinetterug.nl/  

Lees meer...
Vanmiddag om drie uur had ik een afspraak in de Tholenstraat Pendrecht. Met twee buurtbewoners, een ambtenaar en een journalist zouden we enkele groene ingrepen van dichtbij bekijken. De journalist gaat er een stukje over schrijven voor Charlois Magazine. Een eerder stukje dat door een andere journalist werd geschreven heeft de drukpers nooit gehaald. De bedoeling van de hele operatie is inwoners van Charlois te laten zien dat de deelgemeente aan de protesten van bewoners tegen het omvormen van heestervakken tot vlakgras gehoor heeft gegeven. Althans, gedeeltelijk.  
 
Ambtenaar Peerdeman nam ons mee naar enkele voorbeelden waar heestersvakken zijn gered van de ondergang. De reddingsoperaties gebeurde telkens in samenspraak en soms ook in samenwerking met bewoners. Enkele bewoners van de Tholenstraat kwamen eerst in verzet tegen het rooien van heesters, toen kwamen ze in gesprek met de deelgemeente en nu hebben ze samen een plan uitgewerkt waarin de gemeente heesters terugplaatst en bewoners deels het onderhoud voor hun rekening nemen. In een ander voorbeeld (Arendsweg) worden enkele heestervakken herbeplant met eenvoudiger te onderhouden heesters. Bewoners blij, vogels blij, gemeente goedkoper uit, ook blij.
 
De voorbeelden laten zien dat er vogelvriendelijke alternatieven zijn voor vlakgras. De voorbeelden laten ook zien hoe belangrijk het is aan de bel te trekken als de gemeente een hovenier struiken uit de grond laat trekken. Waar bewoners zwijgen, kan de gemeente rooien.  
 
Het bewonersprotest heeft het dagelijks bestuur maar ook de deelgemeente raad wakker geschud. De raad heeft per motie aan het dagelijks bestuur gevraagd te komen met een meerjaren visie op groen. Een groenvisie voor Charlois! Dat klinkt veelbelovend maar het betekent ook dat er werk aan de winkel is. Nu moeten de groene burgers voor input zorgen. Bijvoorbeeld met ideeen uit het boek Stadsvogels niet alleen goed voor vogels maar ook voor een bredere kijk op groen.
 

 
Lees meer...   (1 reactie)
groene specht
Laatst zat ik in een uitzending van Rijnmond -live dat een radiouitzending maakte over het Zuiderpark. Mijn bijdrage was uiteindelijk minimaal. Op de valreep van het 8 uur journaal kon ik nog wat zeggen over het belang van groen voor vogels, maar er was te weinig tijd voor een gesprek.
 
Eerder in het programma was ik al aangekondigd als "amateur bioloog". Hoe ze daar bijkwamen.... In ieder geval moesten ze een aangekondigde gast wel nog even aan het woord laten. Maar de tijd was eigenlijk op. Net voordat ik aan de beurt was zei de presentatrice tegen de regisseur in haar koptelefoon: “Ik moet nog wat met die vogelman.” Het tempo van de uitzending werd opgeschroefd. Nog in het slotakkoord van de muzikale ambtenaar, ook live, vroeg ze me: “Welke vogels komen er voor in het Zuiderpark?” Inkoppertje zou je denken.

Maar ik kon de druk van de gehaaste presentatrice en de openstaande microfoons eigenlijk niet aan. Live media zijn nu eenmaal niet mijn sterkste punt. Eerder in de uitzending, toen ik ook even iets mocht zeggen, beledigde per ongeluk nog mijn moeder, door haar te vergelijken met ‘blonde Greetjes’ (werktitel!) van Versluis en Uytttenbroek (sorry Mam). Het ter plekke goedmaken van deze uitglijder kostte me de helft van mijn spreektijd. “En nu weer live muziek van….”

De ervaringen met Charlois Magazine en nu met Rijnmond –live, verleiden tot een vergelijking tussen, wat wordt genoemd, oude en nieuwe media. Het blogje waar ik nu op schrijf stelt me in staat om geheel in eigen stijl en tempo, zonder tegenspraak of onverwachte vragen mijn punt te maken, terwijl ik in een magazine of radioprogramma gedwongen ben me te schikken in het format dat de journalist of radioproducer heeft bedacht. Moet ik dan een mediatraining volgen?
 
Presentatrice: “Welke vogels komen er voor in het Zuiderpark?” 
VoZ - live: Ja, eh… een heleboel….. 
VoZ –blog: ik hou de vogelstand in het Zuiderpark niet bij, maar waar ik altijd heel blij van word als ik in het park ben zijn tjurpende staartmeesjes en de groene specht. Telkens als ik een groene specht zie waan ik me even in een tropisch landschap. Regenwoud groen met scharlaken rood… en dat gewoon in Rotterdam Zuid. Echt geweldig.  
 
Epiloog: vanmiddag zag ik ze weer de groene spechten. Ze vlogen voor me op terwijl ik fietsend een aanloopje nam voor een bruggetje. Heerlijk.    
 
Lees meer...
 
Dag Irene,
Deelgemeente Charlois moet bezuinigen op het groenonderhoud en maakt van drie hectare heestervakken vlakgras. Bewoners niet blij, want slecht geïnformeerd en gehecht aan groene woonkwaliteit. Jij mag daar als free lance communicatieadviseur een stukje over schrijven in Charlois Magazine. Je vraagt daarvoor Vogels op Zuid en andere bewoners om reactie en toelichting. Ik heb dat gedaan door aantal vragen die je had over de relatie groen en vogels te beantwoorden. Fijn dat je me het concept nog even hebt laten lezen op feitelijke onjuistheden.

Bijgaand stuur ik je het stuk ‘Groen in Charlois’ retour met een kleine wijziging (wijzigingen bijhouden: aan). Technisch heb ik op het stuk niets op aan te merken, maar het moet me van het hart dat ik het een bloedeloos stuk vind. Ik snap dat je voor de gemeente werkt, en dat het gemeentebeleid ‘beter uitgelegd’ moet worden. Maar het totaal ontbreken van visie en ambitie in het stuk vind ik echt teleurstellend. Bestuurder Goverde, die alle ruimte krijgt om zijn argumenten te etaleren (het beleid uitlegt), laveert als behendig langs alle bezwaren, geholpen door een al net zo behendige copywriter. Kool en geit worden keurig gespaard. And so it goes.

Fijn dat Vogels op Zuid mag figureren in deze driestuiveropera, maar ik voel me toch flink gepiepeld. Immers, je hebt me niet om inhoudelijke redenen om een toelichting gevraagd, de argumenten had ik keurig schriftelijk bij de raadstafel ingeleverd. Nee, je hebt alleen maar een meninkje nodig om bestuurder Goverde aan het woord te kunnen laten. Het onderwerp groen boeit Goverde voor geen meter. Hij is een beroepsbestuurder en moet problemen oplossen, begrotingen kloppend maken en immer boze bewoners sussen. Het is geen visionair maar eerder een middle-manager, een sergeant. Ik, op mijn beurt, ben natuurlijk naïef, ik geloofde in de oprechte belangstelling van de gemeente, althans van Charlois Magazine, voor groen in Charlois, een beter leefklimaat voor mens en natuur in de wijk. Dom, dom, dom. On-top-of-that liet je ook nog een fotograaf opdraven om de lezer te laten zien dat het echte mensen zijn die aan het woord komen. And so it goes.
Beste Irene, ik denk niet dat ik jou dit allemaal kan kwalijk nemen. Ik was er zelf bij, en ik had je moeten bellen om te onderhandelen over de bijdrage van Vogels op Zuid aan het stuk. Maar ik ben zo teleurgesteld in de werkelijke interesse voor het onderwerp, dat ik het ook de boodschapper verwijt zich veel te slaafs naar de opdrachtgever te richten. Je had een duidelijker groene insteek mogen kiezen, en die argumenten beter kunnen uitdiepen. Maar ja, je bent tekstschrijver geen journalist van een kwaliteitskrant. En ik ben geen actievoerder maar wannabee. And so it goes.  
 
Met vriendelijke groet,   
Cas Barendregt   
ps ik zet dit briefje ook op de blog van Vogels op Zuid. 

Lees meer...
Categorieën
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl